ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ!!!


ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
ν μς λεγε κανένας ατείνη τν λευτερι που γευόμαστε, θ παρακαλούσαμε τν Θεν ν μς φήση ες τος Τούρκους λλα τόσα χρόνια, σο ν γνωρίσουν ο νθρωποι τί θ επ πατρίδα, τί θ επ θρησκεία, τί θ επ φιλοτιμία, ρετή, τιμιότη. Τς προσόδες τς πατρίδας τς κλέβομεν, π ποστατικ δν τς φήσαμεν τίποτας, σ “πηρεσίαν ν μπούμεν”, να βάνομεν ες τ ταμεον, δέκα κλέβομεν…
γοράζομεν προσόδες, τς τρμε λες. Χρωστον ες τ Ταμεον δεκαοχτ ΄κατομμύρια  νας κα  λλος. Ο γωνισταί, οπερισσότεροι κα ο χρες κι ρφαν δυστυχον. Πολυτέλεια κα φαντασία – γεμίσαμαν πλθος πιανοφόρια κα κιθάρες. Ο δανειστα μς ζητον τ χρήματά τους, λεπτ δν τος δίνομεν π ατ – κάνουν πέμβασιν ες τ πράγματά μας. Κα ποτς δν βρίσκομεν σιον δρόμον. Πς θ σωθομε μες μ’ ατ κα ν σκηματιστομεν ες τν κοινωνίαν το κόσμου ς νθρωποι;  Θες ς κάμη τ λεός του ν μς γλητώση π τν μεγάλον γκρεμνν που τρέχομεν νὰ...
τζακιστομεν.