Λεωνίδας Κλάδος
Σήμερα 12 Νοεμβρίου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών, ένας από τους
μεγαλύτερους λυράρηδες της Κρήτης, ο Λεωνίδας Κλάδος.
Αυτοδίδακτος λυράρης από παιδική ηλικία, καλλιέρ-
γησε τη γνήσια κρητική μελωδία και την ανύψωσε
σε υψηλά επίπεδα.Γεννήθηκε το 1925 στα
Πλατάνια Αμαρίου.
Είναι γιός του Δημήτρη Κλάδου κτηνοτρόφου από
τα Λειβάδια Μυλοποτάμου γνωστός ως Χωρίστρης.
Μητέρα του είναι η Χρυσή Ανδρέα Λίτινα.
΄Έμειναν και έζησαν στα Πλατάνια αποκτώντας
8 παιδιά εκ των οποίων το δεύτερο είναι ο Λεωνίδας.
Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Πλατανίων, αλλά
λόγω έλλειψης δασκάλου παρακολούθησε μαθήματα
και σε άλλα δημοτικά της γύρω περιοχής μεταξύ αυτών και αυτό του Μοναστηρακίου.
Ήταν εξαίρετος μαθητής, λόγω όμως οικονομικών δυσχερειών δεν προχώρησε στα γράμματα.
Οι γονείς του τον προέτρεψαν και πήγε να μάθει την τέχνη του τσαγκάρη στο Βυζάρι
στου Κούνουπα του Στεφανή, όπου πηγαινοερχόταν για τρία χρόνια.
Σαν παιδί βοηθούσε στην εκκλησία και ήταν δίπλα στον παππού μου από τις Λαμπιώτες Παπα-Γιάννη Σιγανό, ο οποίος διέκρινε από πολύ νωρίς τις μουσικές και φωνητικές ικανότητες του Λεωνίδα και τον προώθησε στο ψαλτήρι. Έτσι λοιπόν η εκκλησία υπήρξε ένα από τα πρώτα του βιώματα, όσον αφορά το χώρο της μουσικής.
Το 1941, όταν κατέκτησαν οι Γερμανοί την Κρήτη, τον βρίσκει με πολλές άλλες οικογένειες στις σπηλιές του Ψηλορείτη. Εκεί ο θείος του Μανώλης Λίτινας ασχολείται με διάφορα ξυλόγλυπτα και μεταξύ αυτών φτιάχνει και μία λύρα από ασφένταμο. Τα παιδιά την περιεργαζόταν και την άφηναν, όμως ο Λεωνίδας ανυπομονούσε να ακούσει τους πρώτους ήχους. Σε 17 ημέρες έμαθε να κουρδίζει και σε 28 ακούστηκαν οι πρώτοι σκοποί στις κορυφές του Ψηλορείτη. Έπαιζε και τραγουδούσε συνέχεια.Ως κτηνοτρόφος ο πατέρας του έβοσκε στην Σάμιτο και ο Λεωνίδας πάντα τον βοηθούσε. Οι τοποθεσίες και σπηλιές της Σαμίτου είναι γνωστές σε αυτόν. Τα χωριά που είναι στους πρόποδες της, Μοναστηράκι, Αμάρι, Οψυγιάς, Λαμπιώτες, Πετροχώρι γίνονται δεύτερο σπίτι του και οι κάτοικοι συγχωριανοί του.
Κατά την περίοδο της Γερμανικής κατοχής έβλεπε τα πρόβατα και έπαιζε και λύρα στα χωριά της περιοχής, ενώ στον Οψιγιά στο καφενείο Πικαντίλι, διασκέδαζαν τακτικά πολλοί μερακλήδες και χορευτές της επαρχίας που με την παρακίνηση τους έγινε σήμερα επώνυμος καλλιτέχνης.
Στα πρώτα του βήματα σημαντικό ρόλο έπαιζαν οι λυράρηδες της περιοχής ιδιαιτέρως ο Κουρούπης από το Μέρωνα και ο Καπαρός ο Λευτέρης από το Άνω Μέρος οι οποίοι κατά τον Κλάδο έπαιζαν σωστά και μελετημένα
Παράλληλα στο χώρο της Κρητικής μουσικής έκανε τα πρώτα του βήματα και ένας άλλος μεγάλος Αμαριώτης καλλιτέχνης ο Ροδάμανθος Ανδρουλάκης. Συχνά βρισκόντουσαν στον Οψυγιά οπού μαζί τελειοποιούσαν το παίξιμο τους γι' αυτό και παρατηρεί κανείς κοινά στοιχεία.
Την περίοδο αυτή συνθέτει στον Κισσόσπηλιο του Ψηλορείτη τον πρώτο του
σκοπό τον οποίο για ειδικούς λόγους δεν έχει ακόμα ηχογραφήσει. Παρά
την αντίδραση των γονιών του να γίνει επαγγελματίας λυράρης εκείνος είχε
ήδη πάρει το βάπτισμα, τίποτα δεν μπορούσε να τον σταματήσει από τη λύρα του.
Όπου γλέντι, γάμος βαπτίσεις νάσου και ο Λεωνίδας να μαγεύει τους πάντες με
τις κοντηλιές του. Το 1945 έως 1947 παίζει στο Ρέθυμνο κάθε βράδυ στο ζαχαροπλαστείο
του Κλαψινού, όπου προωθείται από το πασίγνωστο λαγουτιέρη Μπαξεβάνη και πλέον
γίνεται γνωστός σε όλο το νομό.
Το 1947 κατατάσσεται στο στρατό, όπου υπηρετεί για 29 μήνες. Επιστρέφοντας συνεχίζει
και συνεργάζεται πάντα με κορυφαίους λαγουτιέρηδες Μαρκογιαννάκη, Κοτσιφό,
Παχουντάκη και τον Στ. Φουσταλιέρη. Ταυτόχρονα γνωρίζεται με τους κορυφαίους
λυράρηδες Λαγό,
Καρεκλά, Σκορδαλό, Καλογρίδη.
Η φήμη του γρήγορα ξεπερνά τα όρια του νομού. Το Φεβρουάριο του 1951 βρίσκεται στη Μεσσαρά, όπου γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό και αγάπη στις διάφορες εκδηλώσεις της περιοχής. Συχνά έπαιζε στο καφενείο του Μιχάλη Τζωρτζάκη στη πλατεία των Μοιρών, όπου γνωρίστηκε με την κόρη του την Κλειώ. Παντρεύονται το 1953 και αποκτούν 2 γιούς και 2 κόρες. Σήμερα έχουν 8 εγγόνια. Από τη χρονική περίοδο αυτή γίνεται μόνιμος κάτοικος Μοιρών, όπου ο κόσμος τον αγκαλιάζει ως γνήσιο Μεσσαρίτη και ο ίδιος ανταποκρίνεται.Το 1957 δημιούργησε το πρώτο του έργο στίχοι, μουσική, εκτέλεση δική του "¨Όταν κοιμάται ο δυστυχής". Από το 1961 διακόπτει την καλλιτεχνική του ενασχόληση για λόγους υγείας.. Ύστερα από επίμονη παρότρυνση φίλων ξαναρχίζει να παίζει και ταυτόχρονα επιστρέφει στις ζωντανές εμφανίσεις και δισκογραφία. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ήταν από τους πρώτους που ανέβασαν τα καλαματιανά και τα Ευρωπαϊκά ταγκό και βάλς.
Μεγάλες στιγμές δισκογραφικά οι συνεργασίες του με τον Μανιά, Κακλή, Κρασαδάκη, Σκουλά, Σταματογιαννάκη, Αγγελάκη όλοι τους μεγάλες φωνές.
Στην καλλιτεχνική του πορεία έχει να παρουσιάσει πλούσια δραστηριότητα στην διάρκεια της οποίας προσπάθησε να εξελίξει και να αναπτύξει την τεχνική του με τελικό αποτέλεσμα την δημιουργία της δικιάς του σχολής στο παίξιμο της κρητικής λύρας. Η πιο πρόσφατη δουλεία του κυκλοφόρησε το 2000 με τίτλο "Ανοίγω του σεβντά πανί". Συνολικά έχει ηχογραφήσει 27cd.
Παλιότερα έμπαινε στο στούντιο χωρίς να έχει ετοιμάσει τη δισκογραφική του δουλειά και την ολοκλήρωνε εκεί. Ο ίδιος χαρακτηριστικά τονίζει: "Έμπαινα στο στούντιο και αντί για δύο τραγούδια έγραφα δώδεκα. ¨Έρχεται αυθόρμητα ο οραματισμός της στιγμής". Τι σιγουριά, τι ταλέντο, τι αστείρευτη έμπνευση και δημιουργικότητα! ¨Όσο όμως τα χρόνια περνούν δεν δικαιολογεί τους αυτοσχεδιασμούς και τη νεανική ορμητικότητα, πολυδουλεύει τις συνθέσεις και τις επεξεργάζεται τέλεια.
Η τεχνική του χαρακτηρίζεται από ποικίλες και γρήγορες εναλλαγές ενώ η ποιότητα του ήχου έχει μια έντονη γλυκύτητα που σε συναρπάζει. Πολλοί λένε σήμερα, ότι με τη λύρα του Κλάδου μερακλώνουν, ενθουσιάζονται, είναι η λύρα που τους αρέσει και τους ταξιδεύει σε κόσμους παραμυθένιους και παραδεισένιους.
Ο Κλάδος ταξίδεψε πολλές φορές στο εξωτερικό και ενθουσιάστηκε με τη διατήρηση της παράδοσης και των εθίμων τη Κρήτης στην ομογένεια. Έχει τιμηθεί πάμπολλες φορές για την προσφορά του από διάφορους δήμους- κοινότητες- συλλόγους. Στη λύρα του βρίσκουν την λεβεντιά, την περηφάνια και το μεγαλείο του Κρητικού λαού.
Πρέπει να αναφέρουμε ότι είναι ο μοναδικός λυράρης όπου επιλέχτηκε και έχει κάνει συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών πριν τρία χρόνια.
Επίσης έχει εκλεχτεί αντιδήμαρχος Μοιρών και δύο φορές Δημοτικός Σύμβουλος. Παράλληλα δημιούργησε Βιομηχανία παγωτών τη "Λύρα" και εργοστάσιο ζαχαροπλαστικής στις Μοίρες όπου εξακολουθεί να λειτουργεί.
Παρά τα 76 του χρόνια το πάθος και το μεράκι για τη λύρα υπάρχει και τακτικά τον βλέπουμε σε δημόσιες εμφανίσεις. Καθημερινά συνεχίζει να ασχολείται με τη λύρα με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να έχει υλικό για αρκετούς δίσκους ακόμα. Σήμερα ζει στις Μοίρες με την Κλειώ του. Είναι η γυναίκα που μπόρεσε να του συμπαρασταθεί και να τον ανεχτεί στην καλλιτεχνική του πορεία όσο κανένας άλλος, όπως ο ίδιος λεει.
Επιθυμία του είναι να ξαναγυρίσει το χωριό του, να ξαναπερπατήσει στον Ψηλορείτη και τη Σάμιτο.
Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΤΑΣΣΕΤΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ «ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ»
ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΔΗΛΩΝΕ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΣΤΟ «ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»! Τυχόν εκλογή Μπουτάρη την Κυριακή, θα είναι καταστροφική εξέλιξη, όχι μόνο για τη Θεσσαλονίκη, την ιστορική υπερχιλιετή πολιτεία του βορρά, με τη σπουδαία αρχαία και βυζαντινή κληρονομιά, αλλά και για όλη τη Μακεδονία μας, αφού θα είναι η πρώτη φορά που θα έχει εκλεγεί Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Δήμαρχος της Πρωτεύουσας της Μακεδονίας, που να παραδίδει στα Σκόπια το ιερό ελληνικό όνομα!
Διότι ως γνωστόν ο κ. Μπουτάρης έχει ταχθεί επανειλημμένα υπέρ της Σύνθετης Ονομασίας,δηλαδή
Η λογική-μαθηματική απόδειξη, η πρώτη και σημαντικότερη συνεισφορά των Ελλήνων στα μαθηματικά, "γεννήθηκε" γύρω στο 430 π.Χ, με απόκλιση το πολύ 20 χρόνων πριν ή μετά από αυτή την χρονολογία.Το σημαντικό αυτό βήμα, που οδήγησε περίπου μετά από περίπου ενάμιση αιώνα στην εμφάνιση της γεωμετρίας του Ευκλείδη με το έργο του "Στοιχεία", συνέπεσε -όχι τυχαία- με άλλες μνημειώδεις εξελίξεις στην πολιτική και την τέχνη εκείνη την εποχή, καθώς η Δημοκρατία "γέννησε" τη Λογική. Ειδικότερα, οι ρητορικοί και δικανικοί λόγοι αποτέλεσαν το πρότυπο με βάση το οποίο δομήθηκαν τα πρώτα μαθηματικά θεωρήματα των αρχαίων Ελλήνων.
Με αυτήν την εικόνα που σοκάρει θα ήθελε η Οµοσπονδιακή Υπηρεσία Φαρµάκων να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώµη στις Ηνωµένες Πολιτείες για τους κινδύνους του καπνίσµατος. Οι πνεύµονες «πριν και µετά» είναι µία από τις προτάσεις της αµερικανικής υπηρεσίας, η οποία κρίνει µάλλον ότι οι προειδοποιήσεις του τύπου «το κάπνισµα βλάπτει σοβαρά την υγεία» είναι αναποτελεσµατικές. Στις προτάσεις περιλαµβάνονται ακόµη οι εικόνες ενός άνδρα µε µάσκα οξυγόνου στο πρόσωπό του, µιας µητέρας που κρατά αγκαλιά το παιδί της και φυσά καπνό στο πρόσωπό του αλλά κι ενός νεκρού. Εάν υιοθετηθεί η σκληρή γραµµή της Οµοσπονδιακής Υπηρεσίας Φαρµάκων, ένα πράγµα θα µείνει για να αποδειχθεί: θα συνηθίσουν οι καπνιστές ακόµη και τη θέα των κατεστραµµένων πνευµόνων στο πακέτο των τσιγάρων τους;
Ο Οσιώτατος Αρσένιος ο Καππαδόκης γεννήθηκε γύρω στα 1840 στα Φάρασα ή Βαρασιό, στο Κεφαλοχώρι των έξι Χριστιανικών χωριών της περιφερείας Φαράσων της Καππαδοκίας. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι σε αρετές και μέτριοι σε αγαθά. Είχαν αποκτήσει δύο αγόρια, τον Βλάσιο και τον Θεόδωρο (τον Άγιον Αρσένιο).
Από μικρή ηλικία έμειναν ορφανά και τα προστάτεψε η θεία τους, αδελφή της μητέρας τους. Ένα θαυμαστό γεγονός που συνέβηκε στα παιδιά και την θαυματουργική διάσωση του μικρού τότε Θεόδωρου από τον Άγιον Γεώργιο που τον έσωσε από βέβαιο πνιγμό, είχεν ως αποτέλεσμα, για τον μεν Βλάσιο να δοθεί με τον δικό του τρόπο στον Θεό, να τον δοξολογεί ως δάσκαλος της Βυζαντινής Μουσικής και κατέληξε αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, για τον Θεόδωρο δε να θέλει να γίνει καλόγερος. Στη συνέχεια μεγαλώνοντας, στάλθηκε στη Νίγδη και μετά στη Σμύρνη όπου τέλειωσε τις σπουδές του....
Το λαβαμε και σας το παραθέτουμε: Η μικρή Μαρία-Ελένη γεννήθηκε στις Σέρρες στις 20/4/2010 και από την πρώτη ώρα της ζωής της μεταφέρθηκε στο Ωνάσειο όπου παραμένει μέχρι σήμερα, επειδή είχε διαγνωστεί σύμπλοκη συγγενής καρδιοπάθεια. Στις 31/5/2010 χειρουργήθηκε από τους χειρουργούς του Ωνάσειου ανεπιτυχώς όπου στο χειρουργείο προκλήθηκαν στην καρδούλα της μεγαλύτερες βλάβες από αυτές που ήδη είχε. Αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται στην εντατική του Ωνάσειου και έχει λιγότερο από ένα μήνα ζωής. Έχει βρεθεί νοσοκομείο στη Βοστόνη (Children’s hospital Boston)που δέχεται να χειρουργήσει την Μαρία-Ελένη με ποσοστό επιτυχίας μεγαλύτερο του 90%. Ο διευθυντής της παιδοκαρδιοχειρουργικής του Ωνάσειου αρνείται να δώσει τα απαραίτητα έγγραφα που απατούνται για την κάλυψη μέσω ταμείου ΙΚΑ. Οι τυπολάτρες υπάλληλοι των καταστημάτων του ΙΚΑ αρνούνται να δεχθούν τις Ιατρικές γνωματεύσεις που πιστοποιούν την σοβαρότητα της κατάστασης και την ανάγκη μεταφοράς της στο εξωτερικό, επειδή τα Ιατρικά πιστοποιητικά δεν είναι διατυπωμένα όπως τα ορίζει η νομοθεσία που αφορά τη νοσηλεία ασθενών στο εξωτερικό. Το κόστος της επέμβασης ανέρχεται σε 88.510$ και το κόστος μεταφοράς (πτήση με ειδικό αεροσκάφος ασθενών εντατικής) στα 73.000ευρώ. Η ημερομηνία εισαγωγής της όπως στάλθηκε από το νοσοκομείο της Βοστόνης λόγω του επείγοντος της κατάστασης είναι την παρασκευή 12-11-2010 και η προκαθορισμένη ημερομηνία χειρουργείου είναι την Τρίτη 16-11-2010.
Όποιος έχει την δυνατότητα και θέλει να βοηθήσει και να προσφέρει οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση παρακαλούμε να επικοινωνήσει στα τηλέφωνα: 6947967635 Τσαρούχα Γιώτα και 6974091459 Τσαρούχα Αθανασία Ο λογαριασμός είναι στην Τράπεζα Πειραιός : 5239-040256-629 (Τσαρούχα Λεμονιά - Κυρίδης Γεώργιος) Τα χρήματα θα πρέπει να συγκεντρωθούν μέχρι τις 11-11-2010 Αν τυχόν συγκεντρωθούνε χρήματα περισσότερα από τα απαιτούμενα, θα διατεθούνε στους μη κερδοσκοπικούς συλλόγους: Καρδιά του Παιδιού (http://www.kardiapaidiou.gr/) και Παιδικές Καρδιές (http://www.paidikeskardies.gr/).
Πηγή: http://www.infoserres.gr/
από το HELP - http://koukfamily.blogspot.com
Νέα ώθηση στην υπόθεση της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα, χαρακτήρισε αυτήν τη βράβευση ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Γιώργος Νικητιάδης.
Το βραβείο του «Καλύτερου Μουσείου του κόσμου» πήρε το Μουσείο της Ακρόπολης από τον διαγωνισμό που πραγματοποίησε η Ένωση Δημοσιογράφων Τουριστικών Συντακτών Μεγάλης Βρετανίας.
To βραβείο παρέλαβε χθες το βράδυ, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Γιώργος Νικητιάδης, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Βρετανική πρωτεύουσα. Ο κ. Νικητιάδης, ευχαρίστησε τους διοργανωτές και όσους συμμετείχαν στην ψηφοφορία, τονίζοντας ότι με την κίνηση τους άνοιξαν την πόρτα για να επιστρέψουν τα μάρμαρα της Ακρόπολης στον τόπο τους.
Ο υφυπουργός, εξήρε τη σημασία των εξελίξεων αυτών για τον Ελληνικό Πολιτισμό και εκδήλωσε την αισιοδοξία του ότι με την βράβευση αυτή έπεσε και το τελευταίο τείχος, δίνοντας νέα ώθηση στην υπόθεση της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα.
Η βράβευση απέσπασε ευμενή σχόλια σε τηλεοπτικούς σταθμούς της Μεγάλης Βρετανίας, με την επισήμανση ότι το γεγονός δίνει νέα δυναμική στο αίτημα της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα, όπως ανέφεραν Βρετανοί σχολιαστές.
Έφθασαν στη Θεσσαλονίκη τα πρώτα 70 αυτοκινούμενα πυροβόλα Μ109Α3GE A2 των 155mm για τον Ελληνικό Στρατό. Συνολικά 223 Μ109Α3GE A2 με περιφερειακό υλικό –ανταλλακτικά– παρελκομένων από τα πλεονάσματα του Γερμανικού Στρατού, καθώς και 59 καινούρια πυγαία πυροβόλων αποκτήθηκαν στο πλαίσιο διακρατικής συμφωνίας ύψους €16.598.720, η οποία υπεγράφη στις 17 Φεβρουαρίου 2010 ενώ βρισκόταν σε εκκρεμότητα από τα μέσα του 2008.Είναι περαιτέρω εκσυγχρονισμένα διαθέτοντας Σύστημα Διαχείρισης Πυρομαχικών (ΑΗΚ) και Αυτόνομο Σύστημα Τάξης και Προσανατολισμού (AURORA). Το τελευταίο αποτελεί τμήμα του Ολοκληρωμένου Συστήματος Ελέγχου Πυρός Πυροβολαρχίας (IFAB)